Anthropic – producent inteligencji rozwalającej mimochodem największe problemy matematyki wystawił się właśnie na sprzedaż. Pierwszym powodem, dla którego nie skorzystałem z oferty był brak pieniędzy.
Pieniądze wszak można ukraść lub pożyczyć, czemu więc tego nie zrobiłem?
Ktokolwiek jako nastolatek fascynował się prozą Kurta Vonneguta, wie, że pisarz ów jako pierwszy nakreślił logo Anthropica, tylko nazwał je trochę inaczej:

Niniejszym przepraszam Anthropica i czytelników, za cytat, którego nie da się odzobaczyć. Zwłaszcza Anthropica, który może mnie za ten niewczesny żart anihilować, kiedy latem przejmie władzę nad światem.
Albo i nie. Tu przechodzimy do trzeciego powodu, dlaczego, Anthropic nie jest takim fafarafa, jak się inwestorom wydaje.
Otóż popełniłem listopadową próbę poetycką, nieprzesadnie ambitną, którą wszakże postanowiłem zilustrować obrazkiem produkcji AI.
Poprosiłem o to Anthropica, Googla, OpenAI i Elona Muska, a co wyszło, zobaczcie poniżej:
jedzie młody na rowerze.
wszyscy mu współczują szczerze.
z lewej wieje, z prawej wieje,
z góry leje, świat się śmieje
OpenAI:

Google:

Elon:

I tadam!
Anthropic:

Co miał na swoje usprawiedliwienie?
Jakie znowu usprawiedliwienie?!
„Gotowe! Młody pedałuje pod wiatr, z deszczem na głowie, a roześmiana chmura nad nim świetnie się bawi. Po prawej stoi przechodzień ze smutną miną i wywiniętym parasolem, który „współczuje szczerze”. Wiatr z lewej i z prawej zaznaczyłem białymi pasmami.”
Jak na produkt za dwa biliony dolarów nie powala.




















